INTELLECTUAL MASTURBATION

raging_ritch

what do i do now that you're gone... no back up plan... no second chance... and no one else to blame... all i can hear in the silence that remains are the words i couldn't say....

--"Words I Couldn't Say" by Rascal Flatts

some say that talk is cheap, i never believed much of that because i never considered talking cheap. actually, for most of us, it is a luxury. More often than not, we become topics of small talks but nobody really "conversed" with us. There lies the big difference.

 talk is very important in our daily communications but it is also one of the most overlooked. talk is not mere exchange of words or ideas. rather, it is the invisible connection tghat connects us with others. the links that remind us that we are not alone after all.

talk...

too much or too less is dangerous. it will either make us or break us as individuals or worse, as persons....

 talk and be heard once in a while especially when you have something inside you that you want to just let out. it would be ofgreat relief if we do talk. talk with the right words and to the right persons.

talk...

talk has its risks. they love each other's company. every word we utter, we bear in mind what the other person would feel after hearing those words coming from our very mouth. it is always easier said than done....

talk is endless unless we dare put an end to it.

talk is living and dying at the same time.

talk is, was, and will be included in this lifetime and the next.

talk... be heard...

talk... be silent...

talk...

raging_ritch

isa sa mga pinakapaborito kong bubble gum products ay yung sa gawa ng lotte company... yung may filling sa gitna parang yung spout, green mint etc... hindi pangkaraniwan na dry na bubble gum... it has fillings...

 sa mga nagdaang linggo, may nakilala akong isang dilag... na sa dinamidami ng palayaw na maiisip eh LOTTE pa ang napili... hindi ko naman sinasabi na ang pangalang LOTTE ay exclusive pero nagkataon na... wala na tayong magagawa...

 nung una, hindi mo mapapansin kasi aakalain mong suplada, nananampal, naninigaw at nang-aaway... yung tipong parang kapag uminit ang ulo eh mag-aamok....

yun ang akala ko... pero sabi nga nila... nakakamatay ang maling akala...

tulad ng pagkain ng spout, hindi mo ma-eenjoy hanggat di mo kinakagat hanggang lumabas ang filling... ganun ko nakilala si lotte... nagsimula sa mga paturo-turo ng mga illegal na pagfrifriendster... pero nakilala ko siya noong umiral ang katamaran namin at nagkakwentuhan... kulang na lang eh saguting namin na parang slumbook na mga tanong... hanggang sa umabot sa basahan ng actions at hulaan... ganyan... gawain ng matitinong mga tao... dapat kaming pamarisan...

pero, nung nagkausap kami ukol sa kanyang ama, doon ko nakita ang mabuting tao na nagkukubli sa likod ng mga halakhak... personally, i have a weak spot for crying women... kaya pilit kong maglagay ng ngiti sa labi niya, mas bagay niya kasi... ginawan ko siya ng christmas card sa paint... eh ala akong maisip noon eh... "blind shot" kung aking ituring ang pangyayaring iyon... hindi naman kami ganuon ka-close pero ginawa ko pa rin, yun kasi ang alam kong nararapat ng mga panahong iyon... at nasundan pa ito ng mga small notes na kahit papaano, kahit panandalian eh nagpipinta ng ngiti sa kanyang labi...

pero the good thing never lasts sabi nga nila... parang bubble gum, kapag nanguya-nguya mo na at ala nang lasa, pwede mo nang itapon o kaya magdagdag ka ng panibagong spout para magkalasa at makagawa ka ng malaking bubble.... ganuon nga ang nangyari sa aking paglisan, gustuhin ko mang magdagdag ng magdagdag ng spout para lumaki ng lumaki ang maari kong gawing lobo... sa ngayon, hanggang doon na lang muna... nguya ng nguya kahit wala nang lasa kasi alam mo na kahit itapon mo ang wala nang lasang bubble gum, naiwan na ang lasa sa bibig at hahanap-hanapin mo din...

ang masama pa nito, sa tuwing paggising ko sa umaga at nakatayo ako sa kitchen sink... ang unang kapansin pansin eh ang billboard ng chowking at sa ilalim nito ay ang billboard ng LOTTE... naalala ko tuloy ang ang biru-biruan, ang mga pang-aasar...

tulad ng sinabi ko, i hate goodbyes... i just need to start heading my way... this is not goodbye, it only means that i will see you later... parang ganyan sa bawat pagbukas ko ng spout...  sa bawat pagkaubos ng spout... naghahangad pa rin na sana sa susunod na mapadaan ako sa mini-stop eh meron silang tindang red na spout...